Mijn Prince-week (dag 4)
- Mick Boskamp
- 32 minuten geleden
- 3 minuten om te lezen
Iedereen kent Prince als het genie. De man die zelf de maat bepaalde, genres negeerde en muziek maakte alsof hij rechtstreeks was aangesloten op een hogere frequentie. Maar zelfs een genie heeft helden. En het mooie is: Prince koos zijn helden niet voor de hand liggend. Geen veilige keuzes, geen braaf rijtje. Nee. Zijn smaak was net zo eigenwijs als hijzelf. Van folkjazz tot zwetende funk, van gitaargeweld tot pure soul.
Dit zijn artiesten waar zelfs Prince stil van werd.
Met speciale dank aan Edgar Kruize voor zijn feitenkennis.
Joni Mitchell: de geheime handshake
Prince kon alles: schreeuwen, verleiden, domineren. Maar bij Joni Mitchell ging hij… zachter praten.
Hij nam haar A Case of You op - niet als gimmick, maar als buiging. En nog mooier: hij verstopte een knipoog naar haar in zijn eigen universum. De titel Ice Cream Castle(s) van The Time komt rechtstreeks uit een regel van Mitchell's evergreen Both Sides Now.
Dat is typisch Prince. Geen groot eerbetoon. Maar een geheime handshake voor wie oplet. In onderstaand interview van Jan Douwe Kroeske uit 1988 praat Joni Mitchell over haar fan.
Carlos Santana: de gitarist die Prince vleugels gaf
Prince en Santana: twee mannen die hun gitaar niet bespelen, maar bezweren.
Tijdens shows gooide Prince regelmatig een Santana-medley erin. Alsof hij even wilde zeggen: “Kijk, zo kan het ook.” En bij North Sea Jazz gebeurde iets moois: Santana stond in de coulissen, Prince op het podium met Larry Graham. Op een goed moment stapte Prince opzij. En het leek er verdomd veel op dat hij op die manier ruimte wilde maken voor Carlos. Zo toon je respect.
Op onderstaande video speelt Carlos op 21 april 2016 Purple Rain als eerbetoon aan de op die dag overleden kleine grootmeester.
James Brown: de oerbron van de funk
Als Prince een vaderfiguur had in muziek, dan was het James Brown.
Je hoort ’m letterlijk terug in Gett Off. Je ziet ’m in de dans. Je voelt ’m in de groove. Prince coverde Cold Sweat alsof het zijn eigen nummer was - onder andere in Het Paard in Den Haag.
En dan dat legendarische moment: als jonge hond het podium op bij James Brown… later nog eens, op dezelfde avond als Michael Jackson. Dat ging wat minder om een understatement te gebruiken.
Laten we het netjes zeggen: niet elk optreden wordt geschiedenis om de juiste redenen. Check de hele video!
Led Zeppelin: het ruigere randje
Prince en hardrock lijkt geen logische combinatie. Totdat je weet dat hij via vriendin Susannah Melvoin (de tweelingzus van groepslid Wendy) kennismaakte met Led Zeppelin.
Daarna was het klaar.
Whole Lotta Love dook ineens op in zijn shows, en achter de schermen verzamelde hij bootlegs alsof het zeldzame kunstwerken waren. Omgekeerd was de bewondering er ook: Robert Plant schijnt actief op jacht te zijn geweest naar Prince-opnames.
Dat is geen compliment meer. Dat is erkenning op hoog niveau.
Stevie Nicks: muzikale chemie
Sommige artiesten beïnvloeden elkaar. Prince en Stevie Nicks besmetten elkaar.
Hij bood haar Purple Rain aan (ja, echt).Hij speelde stiekem toetsen op Stand Back. En wie goed luistert naar zijn werk, hoort dat hij zonder schaamte leende van Fleetwood Mac.
Geen plagiaat. Eerder: een liefdesbrief met een knipoog. Hier het platonische liefdesverhaal tussen die twee verteld on stage door Stevie:
The Rolling Stones: vreemde relatie
Onderstaande video van de ultieme Prince-kenner Edgar Kruize, die over de merkwaardige relatie tussen his royal badness en The Rolling Stones gaat, wordt ingeleid door maker zelf: 'Prince' grootste live trauma was zijn plek in het voorprogramma van The Rolling Stones. Wat in 1981 een doorbraak naar een breed publiek had moeten worden, werd een debacle. Fans van de Stones zijn nu eenmaal niet zo ruimdenkend. Mick Jagger die in een veel te strakke legging dansjes doet is geweldig, elk ander krijgt de volle lading bier, kippenpootjes en ander concertafval naar zijn hoofd geslingerd. Zo ook Prince, die echter heel zijn leven ‘iets’ met de Stones bleef hebben en hen regelmatig bleef coveren. Met name ‘Miss You’ werd zodoende net zo goed een Prince- als een Stones-favoriet. Deze video brengt hun wat vreemde relatie in beeld.'
