Mijn Prince-week (dag 2)

Vandaag is de dag dat Prince tien jaar geleden overleed. Vroeger, toen men bij de kranten en op televisie nog niet zo 'origineel' was als nu (ahum...), maakte men zich er weleens gemakkelijk vanaf als de dood van een belangrijk iemand werd herdacht. Dan vroeg men aan een stel interessante Nederlanders bijvoorbeeld: 'Wat deed u op de dag dat John F. Kennedy werd vermoord?' Ik weet nog precies wat ik op de dag deed dat Prince overleed: een artikel schrijven over Prince.

Hoe laat het precies was dat Ronald Ockhuysen, de toenmalige hoofdredacteur van Het Parool, me belde, weet ik niet meer. Het moet iets na zevenen 's avonds zijn geweest. Ik was nog steeds verdoofd door het nieuws dat Prince was overleden. Het was simpelweg niet te geloven. Hoe dan? Maar de vraag van de hoofdredacteur joeg mijn hart helemaal op volle toeren.. 'Kun je een stuk over Prince voor ons maken?', vroeg hij. "Over je belevenissen met hem? Het mag persoonlijk zijn. We komen synchroon met een In Memoriam. Het moet morgenochtend wel voor zevenen mee met de krant. Red je dat?' Niet in staat om op dat moment een weloverwogen antwoord te geven, zei ik wat ik meestal zeg als ik geen bedenktijd krijg. Ik zei: 'Ja.' Ik sliep bij mijn toenmalige vriendin. De lieverd maakte in de woonkamer een gezellig hoekje voor me waar ik in alle rust aan het werk kon. Zelf keek ze in haar slaapkamer nog wat televisie en wenste me heel veel succes toe. Nadat ik tot 5 uur 's ochtends had geschreven, mailde ik het verhaal naar de eindredactrice van de krant. Op dat moment kwamen de tranen. En die waren welkom. Hieronder mijn verhaal in het Parool (het kwam ook online). Te beginnen met de voorpagina van de krant: