Zeshonderd keer Hazes
- Mick Boskamp

- 20 jul
- 4 minuten om te lezen
Sommige stukken moet je meteen schrijven. Andere stukken moeten even rijpen. En sommige stukken blijven zo lang rijpen dat je op een gegeven moment moet oppassen dat er geen schimmel op komt.
Fotografie: Alphons Nieuwenhuis en Govert de Roos

Op 18 juni stond ik in de legendarische Amsterdamse platenzaak Concerto om een bijzonder boek ten doop te houden: het nieuwe, grote, dikke fotoboek van mijn vriend Govert de Roos over André Hazes, getiteld Alles.
Dat ik daar nu pas over schrijf, heeft niets met desinteresse te maken. Integendeel. Ik wilde er rustig voor gaan zitten.
Dat is inmiddels gelukt.
Een maand later.
Govert de Roos ken ik dit jaar precies vijftig jaar. Dat alleen al is verontrustend. In 1976 ontmoetten we elkaar voor het eerst en twee jaar later zaten we samen in New York voor ons werk. Overdag in de studio met Debbie Harry & Blondie en Ronnie Spector en ’s avonds naar Studio 54.
Het waren zware tijden.

Later werkte ik 21 jaar bij Playboy en wie achtervolgde me daar naartoe? Govert. Binnen de kortste keren werd hij de bekendste fotograaf van de Nederlandse editie..
Waarom?
Omdat Govert iets heeft wat je niet kunt leren op een fotoacademie: hij houdt van mensen.
Niet van ‘mensen’ als artistiek concept. Hij houdt werkelijk van de mensen die voor zijn camera staan. Hij stelt ze op hun gemak, maakt ze mooier zonder ze mooier te maken en krijgt iets te zien wat een ander mist.
Dat zie je ook in zijn foto’s van André Hazes.
Dit boek bevat er zo’n zeshonderd.
ZESHONDERD. Dat is geen fotoboek meer. Dat is een meubelstuk.
Je legt dit niet achteloos op een tafeltje naast de afstandsbediening.. Dit boek ís de tafel.
Voor het samenstellen ervan gingen Govert en zijn team door een gigantisch archief van foto’s, dia’s en negatieven. Beelden die soms jarenlang onaangeroerd waren gebleven, bleken ineens juweeltjes. Foto’s waarvan Govert zelf tijdens de presentatie zei dat hij ze vroeger misschien niet eens bijzonder vond, maar die jaren later opeens een heel verhaal vertellen.
En dat is precies de kracht van dit boek.
Je ziet niet alleen André Hazes, de volkszanger.
Je ziet de man.
Als verslaafde in herstel weet ik dat achter verslaving vaak een grote gevoeligheid schuilgaat. Juist daarom raakten sommige foto’s me. Ze zijn prachtig, maar niet glad. Ze laten meer zien dan iemand die toevallig voor een camera staat.
Bij zo’n gigantisch project staat bovendien nooit één naam alleen. Govert bedankte tijdens de presentatie nadrukkelijk de mensen die maandenlang met hem door dat immense archief gingen. En vooral zijn vrouw Monique, zijn steun en toeverlaat tijdens de totstandkoming van dit loodzware liefdeswerk.

En dan André Hazes zelf. Meer dan twintig jaar na zijn dood is hij er nog steeds. Zijn muziek wordt dagelijks massaal gestreamd en volgens een verbluffend cijfer dat ik tijdens de presentatie noemde, is bijna de helft van zijn luisteraars jonger dan 35.
André is dus allang geen nostalgie meer.
Hij wordt doorgegeven.
En daarom verdient dit boek een opvallende plek in ieder huis waar Hazes nog uit de speakers klinkt én in elke serieuze collectie fotoboeken.
Niet in de boekenkast trouwens.
Daar past-ie niet in.

Alles kost € 49,95 en is o.a. te koop via de site van Govert (www.govertderoos.com) en bij Concerto in Amsterdam.
ps. Ik ben niet de enige fan van Govert, zijn collega-fotograaf Alphons Nieuwenhuis is dat ook.

'Als Govert in de buurt is, ga ik altijd even langs', schreef Alphons me. 'Zoals met zijn unieke fotoboek over Prince. Ook bij Concerto en eveneens gepresenteerd door jou. Of met de expo’s van de grootmeester, die met regelmaat te zien waren in het American Hotel.'
'Zelf heb ik veel concertfoto’s gemaakt in de ZiggoDome, HMH (kan maar niet wennen aan Afaslive), Melkweg, Carré, Qfactory en natuurlijk Paradiso waar ik 3 minuten vandaan woon.'
Kan mij overigens niet herinneren dat ik bij concerten Govert ben tegengekomen, maar hij is ook meer van de studio. Zijn werk hangt o.a. in de John&Yoko suite in het Hilton (hier te zien in 360) ) Altijd gezellig, maar ook een beetje ongemak en bescheidenheid bij Govert. En dat maakt hem juist zo charmant. Een gouwe gozer en een van de beste fotografen van ons land en daar buiten.'
De schitterende 360 panorama foto's van Alphons vind je hier.'










