Dankzij Prince heb ik nu een secondeprijs

Als fentanyl, die weerzinwekkende pijnstiller, geen roet in het eten had gegooid, was Prince Rogers Nelson vandaag 68 geworden. Aan de Prince-fans had ik beloofd om op en rond zijn verjaardag wat persoonlijke verhalen te delen die in verband staan met het paarse genie. In dit verhaal ben ik de maestro dankbaar, want dankzij hem heb ik met niks doen mooi een pats poen verdiend!

Dit verhaal begint op de dag dat ik een paar jaar geleden via LinkedIn het volgende bericht kreeg:

Was dat kras of niet? Moet je voorstellen. Het betrof hier het interview dat ik in '81 deed met Prince en dat ik zelf zo slecht vond dat ik er nooit een artikel van had gefabriceerd. We hebben het over hetzelfde interview, dat op de wereldwijde Prince online fan community, Prince Org, breeduit wordt geprezen. Check onderstaand staatje maar:

En daarbovenop kwam nu ook nog eens een grote Netflix docu-productie, geregisseerd door Oscar-winnaar Ezra Edelman, die gebruik wilden maken van mijn interview uit '81.. Het moest niet veel gekker worden! Even bleef het een tijdje stil aan de andere kant van de oceaan, maar toen kreeg ik onderstaand bericht:

Zakelijk ben ik niet, maar ik heb wel 1 ding geleerd, namelijk dat je nooit akkoord moet gaan met het eerst aanbod, ook al is dat zogenaamd het hoogste dat ze ooit betaald hebben. Dus wat deed ik? Ik ging op zoek naar een specialist in onderhandelen over een beloning en die vond ik in de in Turijn woonachtige Marcelina Oosthoek Zij wist er na enig getouwtrek een mooi bedrag uit te slepen van 5000 euro in dollars. Vanaf dat moment had ik geen uurprijs, maar een secondeprijs van 166 euro. Naast die 5000 euro had ik ook bedongen dat ik op de aftiteling zou worden vermeld. Dat was allemaal geen probleem. Het geld werd keurig overgemaakt en het wachten was op de docu-serie. Maar die kwam niet. En volgens de New York Times is de kans zelfs zeer aannemelijk dat de docu-serie nooit zal worden vertoond. De erven Prince bleken uiteindelijk mordicus tegen deze docu, waarin ook de donkere kanten van Prince worden belicht, en gaven geen toestemming voor release. Twee journalisten van de al eerder genoemde New York Times zagen de docu-serie van 9 uur (!) en waren zwaar onder de indruk. 'Een meesterwerk dat nooit het licht zal zien,' kopte de NYT. Toen ik de dame van Netflix wilde benaderen via LinkedIn voor meer info bleek haar hele kantoor te zijn verdwenen. Resumerend heb ik 5000 euro cadeau gekregen. Zonder mijn materiaal daarvoor te hoeven afstaan. Sounds like a profit deal. Met dank aan Prince.

p.s. Even zonder dollen: ik had het natuurlijk super leuk gevonden om op de aftiteling te staan van deze grote docuserie over Prince. Aan de andere kant koop je daar geen brood voor.